Arifureta Shokugyou de Sekai Saikyou: Sezon 3

Po zniszczeniach w Heiligh księżniczka Liliana rusza do Imperium Hoelscher po wsparcie. Po drodze Hajime zauważa członków plemienia Haulia walczących z żołnierzami imperium, a od nich dostaje niepokojące wieści o nadciągającej inwazji.

Napięcie między imperium a króliczymi beastmanami rośnie, a Hajime szybko orientuje się, że to nie są zwykłe lokalne przepychanki. Ktoś podgrzewa sytuację, a Haulia mają dość bycia spychanymi pod ścianę.

Liliana spotyka się z cesarzem i słyszy warunki pomocy, które wymagają od niej ogromnego osobistego poświęcenia. Jest gotowa zapłacić cenę, ale Hajime ma własny pomysł na to, jak rozwiązuje się takie układy.

Zaczyna się przyjęcie w stolicy, a w planie jest ogłoszenie zaręczyn Liliany z następcą tronu. Tyle że Haulia przygotowali na ten wieczór inne wydarzenie, bardziej w ich stylu, czyli głośne, skuteczne i absolutnie nie do zignorowania.

Po tym, jak Haulia pokazują imperium, gdzie ich miejsce, drużyna Hajime rusza do Verbergen szykować się na kolejny Wielki Labirynt. Hajime dostaje też okazję, by zbliżyć się do Shei i trochę mocniej uporządkować to, co między nimi rośnie od dawna.

Czas na następny Wielki Labirynt ukryty w Morskim Lesie Haltiny. Od pierwszych kroków jest jasne, że to nie będzie prosta siekanka, tylko miejsce, które woli łamać ludzi w głowie, a dopiero potem w ciele.

Hajime wyrywa się z pułapki snu i czeka, aż reszta też się pozbiera. Gdy schodzą głębiej, ataki stają się coraz bardziej podstępne, a labirynt zaczyna celować dokładnie w ich słabości i pęknięcia w relacjach.

Aktywuje się kolejna pułapka, która odwraca emocje w drużynie. Hajime i Yue zaczynają się nienawidzić, Kouki nagle szanuje Hajime, a na dodatek wszyscy dostają absurdalne zauroczenie wrogiem. W takim chaosie nawet najmocniejsza ekipa może się rozsypać.

Hajime potwierdza, że zebranie wszystkich starożytnych magii realnie przybliży go do powrotu na Ziemię. Z nową nadzieją wzmacnia więzi w drużynie, a jedną relację zaczyna traktować wyraźnie poważniej niż dotąd.

Został już tylko jeden Wielki Labirynt, więc grupa rusza na śnieżne pola Schnee. Z zewnątrz wygląda jak finałowa prosta, ale wewnątrz zaczynają wychodzić napięcia i problemy, które każdy nosił w sobie od dawna.

W głębi labiryntu pojawiają się lodowe ściany działające jak lustra, a z nimi zaczynają się gry psychologiczne. Pierwszy pęka Kouki, bo to miejsce idealnie trafia w jego kompleksy, ambicje i gniew, których nie umie kontrolować.

Labirynt bezlitośnie punktuje bolesne fakty, przed którymi Hajime próbował odwracać wzrok. Shizuku przechodzi podobną próbę, a wnioski są brutalne, bo tu nie da się wygrać siłą ani sprytem, jeśli w środku coś gnije.

Hajime ratuje Shizuku w ostatniej chwili, zanim ta ulegnie próbie labiryntu. Suzu i Ryutarou dostają swoje własne testy, a Tio jak zwykle udowadnia, że jej dziwactwa potrafią i bawić, i ratować sytuację, zależnie od momentu.

Yue dostrzega coś niepokojącego w trakcie swojej próby i chce ostrzec Sheę, ale dobiera słowa tak niefortunnie, że wywołuje jej wściekłość. I nagle zamiast współpracy robi się konflikt, który labirynt tylko podkręca.

Próba Kouki zmusza go do frontalnej konfrontacji z własną zazdrością i poczuciem niższości wobec Hajime. To odcinek, w którym pytanie o bohaterstwo przestaje być hasłem, a staje się czymś, co trzeba udowodnić decyzjami.

Hajime i Yue próbują wykorzystać nowo zdobytą moc, by zrobić krok w stronę celu ostatecznego, czyli otwarcia drogi do domu. Jednocześnie wychodzi na jaw, że klucz do świata może otwierać nie tylko drzwi, na które liczyli.