ลาก่อน พ่อทูนหัวของฉัน

วินเชนโซ โมเร็ตติ คือมหาเศรษฐีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งสโตนเฮเวน เจ้าของอาณาจักรเทคโนโลยีมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์ และบุคคลระดับตำนานบนหน้าปกนิตยสารธุรกิจ แต่เบื้องหลังภาพลักษณ์อันสมบูรณ์แบบ เขาคือดอนผู้กุมอำนาจมาเฟียฝั่งตะวันออก สำหรับเขา เงินและอำนาจเป็นเพียงหมากในเกม ส่วนฉัน...ก็เป็นแค่เครื่องมือที่ถูกใช้เชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างสองตระกูล ตลอดสิบปีของการแต่งงาน เขานอกใจฉันกับเพื่อนสนิท เพื่อนร่วมงาน และทุกคนที่ฉันเคยไว้ใจ กระทั่งวันหนึ่ง ขณะพาลูกวัยหนึ่งเดือนไปตรวจสุขภาพ เซียนนา นิวตัน เมียน้อยคนล่าสุดของเขาขับรถพุ่งชนฉัน ฉันอ้อนวอนให้เธอพาเราไปโรงพยาบาล แต่เมื่อวินเชนโซมาถึง เขากลับมองฉันด้วยความรังเกียจ “อิซาเบลลา เธอถึงขั้นจัดฉากอุบัติเหตุแล้วเหรอ?” “ต่อให้เธอตายอยู่ตรงนี้ ฉันก็ไม่สน” จากนั้นเขาจับมือเซียนนาแล้วเดินจากไปโดยไม่หันกลับมา กว่าฉันจะถึงโรงพยาบาล ลูกน้อยก็เสียชีวิตจากการขาดอากาศหายใจ ส่วนแม่ของฉันหัวใจวายหลังรู้ข่าวและจากไปในวันเดียวกัน ฉันโคม่าอยู่สองวัน เมื่อฟื้นขึ้นมา วินเชนโซไม่เคยมาเยี่ยมแม้แต่ครั้งเดียว คนที่อยู่ข้างเตียงกลับเป็นเรนาโต โมเร็ตติ พ่อของเขา และผู้ปกครองอาณาจักรโมเร็ตติตัวจริง ฉันมองเขานิ่ง ๆ ก่อนเอ่ยว่า “ปล่อยฉันไปเถอะ ชีวิตสองชีวิตที่สูญเสียไป น่าจะเพียงพอสำหรับการชดใช้ทุกอย่างแล้ว” ต่อมา ดอนผู้เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีฉันกลับคุกเข่าอ้อนวอนให้ฉันกลับบ้าน แต่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงคนเดิมที่เฝ้ารอความรักจากเขาอีกต่อไป ฉันคือภรรยาของดอน...ผู้เลือกเดินจากไป และไม่หันกลับมามองอีกเลย