Senin Meleğin

Doğduğundan itibaren, trajediyle işaretlenmişti—babası tarafından taciz edildi, annesi doğum yaparken neredeyse öldü ve sonrasında akıl hastalığına düştü, yıllarca bir akıl hastanesinde kaldı. Babası yeniden evlendi, bir oğul sahibi oldu ve onu istenmeyen bir yük olarak bıraktı. Hayatta kalmak için, hep başını eğmeyi öğrenerek, tüm ev işlerini üstlendi ve babasından ve üvey annesinden fiziksel ve duygusal tacize katlandı. Okulda, mükemmel olmak için kendini zorladı, en iyi olma kararlılığıyla, her zaman ailesi için en yüksek bursları kazandı. O, her ne pahasına olursa olsun “iyi kız”dı. Ama kanser teşhisi konduğunda, nihayet kimsenin gerçekten umursamadığını fark etti—hepsi onu kullanıyordu. Umutsuzluğa düştüğünde, vazgeçmeyi düşündü.